دستهبندی: نقاشی
تکنیک: رنگ روغن
بستر: بوم (کتان)
سال خلق : ۱۴۰۴ (میلادی: ۲۰۲۵)
ابعاد: ۱۰۰ × ۱۵۰ سانتیمتر
تیراژ: محدود (Limited Edition)
«جهان هولوگرافیک – ریشههای بیزمان» یکی از قویترین و پختهترین آثار سورئال-متافیزیکی سالهای اخیر در فضای هنر معاصر است.
در این تابلو، پنج فرم عمودیِ مخروطیشکل و کشیده همانند درختان، شاخکهای گیاهی یا شاید ستونهای معبدی باستانی بر سطحی سفید و خاکسترمانند قرار گرفتهاند که همزمان زمین و هم آسمان را تداعی میکند. این سطح شناور، بیوزن و معلق است؛ گویی جزیرهای در خلأ یا صفحهای از واقعیتِ پروجکتشده.
هر یک از این پنج فرم، شخصیتی کاملاً متمایز دارد:
این پنج فرم دقیقاً پنج مرحله یا پنج لایه از هستی را نشان میدهند که در عرفان شرقی و غربی و بهویژه در سنتهای قفقازی و ایرانی بارها تکرار شدهاند: ماده → تاریکی اولیه → نور مطلق → درخت زندگی (اتصال زمین و آسمان) → بازگشت به وحدت.
استفاده فوقالعاده استادانه از تکنیک روغن کلاسیک (لایهلایه و گلیزهای شفاف) باعث شده که هر فرم عمق هولوگرافیک واقعی داشته باشد؛ نور از درون آنها میتابد و گویی واقعاً در فضا معلقاند. خاک سفید زیر پای آنها هم یادآور نمکزارهای خشکشده، هم خاکستر، هم صفحه نمایش خاموششده یک پروژکتور است؛ همه چیز همزمان مادی و غیرمادی است.
این اثر به وضوح تحت تأثیر ایده «جهان بهمثابه هولوگرام» (دیوید بوهم، کارل پریبرام) و نظریههای فیزیک کوانتومی است، اما آن را با زبان بصری کاملاً شرقی و عرفانی بیان میکند. در واقع، هنرمند موفق شده یکی از پیچیدهترین مفاهیم فلسفه و فیزیک مدرن را با زیباییشناسی سنتی قفقازی-ایرانی درهم بیامیزد.
نتیجهگیری: یکی از مهمترین آثار متافیزیکی دهه حاضر در منطقه، قابل مقایسه با کارهای ارنست فوکس، دیکفرانس، الکس گری و حتی برخی از نقاشیهای معاصر بهداد لاهوتی یا فریدون آو. اثری که هم برای مجموعهداران جدی هنر ویژنری و هم برای علاقهمندان به عرفان و فیزیک مدرن بسیار جذاب و سرمایهگذاری ارزشمندی است.
امتیاز هنری من: ۹.۶/۱۰ پتانسیل افزایش ارزش در ۵-۱۰ سال آینده: بسیار بالا
