در مجموعه «جهان هولوگرافیک»، نسبت طلایی و هندسه مقدس نه فقط ابزار ترکیب‌بندی، بلکه کلید ورود به یک نظم کیهانی پنهان هستند که از دل طبیعت و ریاضیات بیرون آمده‌اند. من همیشه پیش از شروع کار اصلی، با ابزارهای دیجیتال یا حتی دستی، مارپیچ‌های طلایی (Golden Spiral) و شبکه‌های افلاطونی را روی اتودها می‌کشم؛ مکعب‌های شناور و نیمه‌شفاف دقیقاً روی تقاطع این خطوط نامرئی قرار می‌گیرند تا چشم بیننده ناخودآگاه به سمت مرکز تعادل کشیده شود، گویی به قلب یک هولوگرام واقعی خیره شده است. این نسبت – که در گل آفتابگردان، کهکشان‌ها و حتی نسبت‌های بدن انسان تکرار می‌شود – به آثارم حس آرامش ابدی و هماهنگی عمیق می‌بخشد؛ حتی وقتی رنگ‌ها با پیگمنت‌های تداخلی تغییر می‌کنند و عمق بی‌نهایت ایجاد می‌شود، ساختار زیرین همچنان محکم و مقدس باقی می‌ماند. برای من، استفاده از هندسه مقدس فقط یک تکنیک نیست، بلکه یادآوری است که جهان ما بر پایه یک زیبایی ریاضیاتی بنا شده که فراتر از زمان و مکان است؛ و وقتی بازدیدکننده‌ای ناخودآگاه احساس تعادل و سکون می‌کند، می‌دانم که این رازهای باستانی دوباره در بوم زنده شده‌اند.